Succesverhalen van een 50-plusser

 Het is somber om van te voren vooral als je werkloos bent of dreigt te worden. Vooral als je 50+ bent. De kranten staan er vol van, hoe moeilijk het is om een baan te vinden. Wat zou het een verademing zijn wanneer we ook zouden lezen over 50-plussers die wel een nieuwe baan hebben gevonden. Dan krijg je weer energie en vertrouwen! En dat is mijns inziens toch wel wat je minimaal of beter gezegd basaal nodig hebt om een nieuwe baan te vinden.
Het onderstaande artikel is gepubliceerd in de nieuwsbrief van een collega van mij. Mocht jij ook zo leuk, optimistisch artikel vinden stuur het mij. Dan zet ik het op mijn weblog. Of misschien ben jij zelf ook succesvol geweest en wil je daar over schrijven en op mijn weblog publiceren.
Laten we eens een ander geluid laten horen!
50+ en het vinden van een baan

Leren leven met de pijn

Wanneer je al jaren tobt met ernstige rsi-klachten aan beide armen en al talloze behandelingen hebt geprobeerd zonder resultaat dan ....Ja, dan moet je leren leven met de pijn.
Mijn klant heeft veel pijn - om de pijn te dempen gebruikt zij dusdanige medicatie dat ze zich gedrogeerd voelt. Doet ze dat niet - dan wordt ze volledige in beslag genomen door de pijn. En moet ze vroeg naar bed omdat ze uitgeput is van het piekeren.
Ik spreek haar in het kader van een reintegratietraject. Mijns inziens valt  er niets te reintegreren zolang alles in haar bestaan gefocust is op de pijn. Gelukkig zit er ruimte in haar traject om deel te nemen aan een mindfulnesstraining. Leren om te ontspannen, ruimte te ontdekken in haar gedachten (er is meer dan pijn). En ik verwijs haar door naar de badtherapie die door een antroposofische fysiotherapeute gegeven wordt. Zodat ze fysiek meer kan gaan ervaren dan alleen pijn.
We richten ons dus niet op het oplossen van de pijn maar om er mee te leren leven.

Gekkenwerk

Nieuwe documentaire over inzet ervaringsdeskundigen in hulpverlening.

Mensen met ernstig en aanhoudend psychisch lijden worden opgeslokt door de wereld van de psychiatrie. ‘En daar word je niet beter’, zegt één van de geïnterviewde ervaringsdeskundigen in de film. De eenzijdige benadering als zouden patiënten hun stoornis ZIJN is aanleiding geweest voor de oprichting van het HEE-team. Zo’n vijftig HEE-ers werken (inter)nationaal aan de verbetering van de psychiatrische zorg. Dat lukt steeds beter: de vraag naar ervaringsdeskundigheid neemt toe.

‘Gekkenwerk’ is er voor iedereen. De film, waarin HEE-ers hun persoonlijke verhalen vertellen en twee prominente psychiaters hun visie uiteenzetten, biedt psychiatrische patiënten hoop en herkenning. Voor professionals en opleiders is de film een instrument om aspecten van de HEE-visie in hun (onderwijs)praktijk te integreren. Buitenstaanders leren door Gekkenwerk hoezeer psychiatrische patiënten (mede)mensen zijn.

Kijk naar de trailer Gekkenwerk

Niet toegeven aan mijn primaire reactie

Mijn cliënte komt werkelijk als een vuurspuwende vulkaan binnen. Niet nieuw voor mij want dat gebeurt regelmatig. Mijn eerste reactie is dan terughoudendheid, oppassen geblazen want dadelijk barst ze los. Maar daar schiet zij natuurlijk niets mee op. Dat doen al genoeg mensen in haar omgeving. Waardoor ze werkelijk contact ontbeert.
Het is altijd de kunst, tijdens mijn werk als coach, mij bewust te zijn van mijn primaire reactie. Die reactie geeft mij belangrijke informatie. En mij dan vervolgens af te vragen - is mijn cliënte daarmee gebaat? In dit geval dus niet. En ik verwoord mijn primaire reactie. En wat een geluk - ze kan het horen en er ontspint zich een boeiend gesprek. Bij het weggaan bedankt ze mij voor mijn helderheid.

Verwerken van verlies

Weer een coachingstraject afgesloten van acht gesprekken. Voorjaar 2012 consulteerde deze cliente mij omdat ze na een burn-out weer langzaam aan het werk ging. Maar ze kwam er niet in. Moe, ze wilde wel weer van alles maar het ging gewoon niet.
Inventariserend bleek er in het jaar daarvoor van alles te zijn gebeurd: een scheiding, het overlijden van een goede vriendin, een lichamelijke kwaal die chronisch dreigde te worden. En op haar werk ook een nieuwe leidinggevende waar ze zich niet door gewaardeerd voelde.
Tijdens het coachingstraject hebben we eerst stil gestaan bij de verwerking van het verlies van de vriendin en haar huwelijk. Toen ze eenmaal de diepte van haar verdriet had ervaren kwam er al spoedig meer energie beschikbaar waarna we aan de slag zijn gegaan met de opbouw van een constructieve relatie met haar nieuwe leidinggevende.
Tussen het zevende en achtste gesprek zat anderhalve maand. Ze was bij zichzelf nagegaan waar ze het nu over wilde hebben en ze was op niets gekomen. Een goed teken. Tijdens het gesprek vielen regelmatig stiltes en in plaats de stilte te overschreeuwen kon ze de stilte nu laten. Ik had ook niets meer toe te voegen. Dus hebben wij afscheid van elkaar genomen. Zij tevreden en ik ook.

In de ban van begeerte

Met deze vrouw loop ik al een tijdje mee - aanvankelijk om thema's op werkgebied met behulp van coaching te bespreken. Maar regelmatig komen ook haar dates langs. Ze is actief op een website voor het vinden van een partner. Ik ken inmiddels twee vrouwen die zo aan hun liefdespartner zijn gekomen dus dat geeft hoop tussen al die honderden zoekenden.
Steeds weer is ze enthousiast en denkt ze na een eerste ontmoeting " ja, dit is hem". Maar na een paar weken blijkt deze man het tegendeel te zijn van wat ze verwachtte. Hij heeft meerdere dates naast elkaar lopen, na de eerste nacht samen blijkt hij getrouwd te zijn enz.
Wat mij opvalt is dat ze zich zo snel geeft zonder dat er sprake is van "liefde op het eerste gezicht". Haar verlangen naar een partner maakt dat ze geen tijd neemt om eerst uitgebreid kennis te maken. Kortom ze is in de ban van haar begeerte ( die niet alleen fysiek is).

Over vriendschap

Laat de nacht de nacht en de dag de dag zijn en behandel de ene niet onrechtvaardig door de goede herinnering aan de ander en laat ieder moment van een vriendschap zich ontplooien in z’n eigen waarde, niet vergeleken, gekleineerd en geremd in z’n ontwikkeling door de herinnering aan een ander moment.

Etty Hillesum